03-04-08

Positivism a Moral Duty?

 Politiek positivisme is géén morele plicht

 Photobucket

 U kent OpenVLD en Verhofstadt hun slagzinnetje wel : “Positivism is a Moral Duty”, ontstolen aan filosoof Karl Popper. Dit is een toch niet zo goedkope uitspraak waar men zomaar zou bij moeten beginnen handjesklappen of hoofdjeknikken.

Aanleiding voor deze tekst was het krantenartikel in GVA-online (3 april 2008)  dat nu reeds weer verdwenen is, en vervangen door een ‘ontkenning’ van eerder in de media gestuurde uitspraken van minister van Mobiliteit van Brempt (sp.a) en de directie van De Lijn – naar aanleiding van de aanhoudende gewelddadige multiculturele conflicten op het openbaar vervoer met steeds jongere allochtone delinquenten. Hier volgt een nog gerecupereerd deeltje van het bericht.

Photobucket


03/04 De Lijn wil personeel spreekverbod opleggen

De Lijn wil haar personeel een spreekverbod opleggen.

Zo wil de directie vermijden dat de maatschappij nog meer in een slecht daglicht geplaatst wordt.

De vakbonden zijn woedend en professor arbeidsrecht Roger Blanpain vindt dit idee 'hoogst ongebruikelijk'.

De Lijn zal dit spreekverbod op de algemene vergadering in mei bespreken. Enkele personeelsleden kregen nu al een brief met de dwingende vraag om te zwijgen.

De directie wil het spreekverbod vastleggen in het arbeidsreglement.

 
GVA


 

Deze berichtgeving, die nu reeds verwijderd is (wat eigen is aan online-kranten) geeft duidelijk weer hoe gevaarlijk politiek positivisme – datgene waar de blauwen hun slagzinnetje van gemaakt hebben – wel niet kan zijn.
 

Politiek positivisme is een term eigen aan de heersende beleidsklasse. Dat zal nooit anders zijn, vermits het nu eenmaal een methode is om aan de macht te blijven in het democratische systeem.
Echter moet je politiek positivisme zien in functie van de ontwikkeling op het vlak van welzijn.

Stijgt het welzijn van élk individu, dan is politiek positivisme echter wél op zijn plaats, maar dat is voor alle duidelijkheid niet het geval in Europa, anno 2008.

Daalt het welzijn, dan is politiek positivisme het gevaarlijkste wat er is (zo begint men bvb gewelddadige feiten te verzwijgen in functie van het multiculturele toekomstoptimisme). Zulke scenario’s zijn eigen aan politieke heerschappijen die trachten ten koste van het welzijn van de bevolking de macht te behouden.

Dat men zulke machtsgeile ‘leiders’ verkiest slaat werkelijk alles. Politiek optimisme zou electoraal moeten worden afgestraft in een tijd waar men bvb vanuit het parlement cijfers uit de criminaliteitsstatistieken verwijderd. Zulke praktijken zijn niet alleen hypocriet, maar nog eens onverantwoord ten aanzien van de bevolking op de koop toe.