07-04-08

Leterme blijkt grootregionalist en federalist te zijn

Leterme wil niet dat Tony Blair permanente voorzitter EU wordt

Yves Leterme vindt niet dat de Britse ex-premier Tony Blair aan het hoofd mag komen te staan van de Europese Unie.

Het nieuwe 'verdrag van Lissabon' voorziet dat de Unie vanaf volgend jaar een permanente voorzitter krijgt, met een mandaat van tweeëneenhalf jaar. Vorige week zei Karel De Gucht (Open VLD) in Lissabon onomwonden dat de nieuwe topjob niet mag gaan naar iemand uit een land dat zich niet volledig engageert in Europa. Groot-Brittannië is geen lid van de Schengenzone, bedient zich niet van de euro, en is tegenstander van een EU-charter van grondrechten.

Net als De Gucht sprak ook oud-premier Dehaene zich al uit tegen een Europese president die niet uit een van de 'kernlanden' zou komen. Maar als veteraan kan hij zich dat veroorloven. Dat een minister in functie als De Gucht zich in niet mis te begrijpen woorden verzet tegen Blair is opmerkelijker. Dat premier Leterme gisteren in het VRT-magazine De Zevende Dag in vrijwel identieke bewoordingen de logica van De Gucht onderschrijft, is nog veel opmerkelijker.

Net als De Gucht zei Leterme dat hij 'onderschrijft dat het eigenlijk goed zou zijn dat het land waaruit de toekomstige voorzitter komt een sleutelpositie inneemt door volledig lid te zijn van de Europese Unie in al zijn facetten'. (Nieuwsblad)

Photobucket

Dit bewijst wederom dat Leterme zijn politieke denken niet het denken is dat zou zorgen voor kleinregionale soevereiniteit en meer bevoegdheiden voor de regio's. Dit staat in schril contrast met het beeld dat hij ophangt in de Vlaamse media sinds de voorbije verkiezingen waar hij pleit voor 'beter bestuur via meer autonome kleine regio's'. Het is immers zo dat de Europese Unie een sterk centraliserend grootgrondgebied is, en veeleer op een federatie lijkt dan op een confederatie van cultureel-soevereine lidstaten. 

Het feit dat Leterme een anti-centralist als Tony Blair liever niet ziet als permanent voorzitter van de EU is een teken dat Leterme liever een centralist op deze functie ziet terechtkomen. Dit kan men concluderen, vermits Blair een uitgelezen kans zou zijn voor het kleinregionale beleid.  

Leterme blijkt een rabiate aanhanger te zijn van een centraliserende Europese Unie en aldus MINDER bevoegdheden voor de regio's binnen Europa. Dit is het federalistisch denken in haar meest pure vorm. Dit is het Grote Rijksdenken. Eens te meer is bewezen dat Leterme niet is wie hij tracht te tonen dat hij is bij de Vlamingen. Leterme staat niet achter het beleid op regionale sfeer. Leterme staat achter centralisatie - en dat verklaart ook waarom hij al zijn Vlaamse verkiezingsbeloften heeft ingeslikt enerzijds, en pleit voor het laten samenvallen van de verkiezingen anderzijds.

05-04-08

Verkiezingen laten samenvallen of niet?

Premier Leterme - de man die ontzettend graag zwaait met de woordjes 'goed bestuur' - pleit voor het laten samenvallen van de verkiezingen, maar leidt zulk een project weldegelijk tot beter bestuur in België anno 2008? Zoals we weten is er in België niet echt een nationale éénduidige problematiek - en dit is niet alleen te wijten aan het feit dat de problematieken tussen de regio's zo verschillend zijn (vandaar ook steeds die nood aan staatshervormingen), maar tevens aan het feit dat de door de multicultuur-gecreëerde problematieken binnenin de regio's en gewesten op elk kleinschalig lokaal vlak de problemen ook nog eens sterk verschillend zijn.

Verkiezingen laten samenvallen heeft voor- en nadelen, maar de nadelen winnen het pleit.

Samenvallende verkiezingen hebben als voordeel dat men meer kans krijgt een langetermijnsbeleid te voeren. Er is immers meer tijd verstreken tussen de verkiezing en de afrekening. Dit is eerder een voordeel voor de bevolking bij de aanwezigheid van een goed beleid, maar een voordeel voor die overheid met een slecht beleid.

Samenvallende verkiezingen hebben als nadeel dat het beleid minder kans krijgt om verantwoording te moeten afleggen ten aanzien van de bevolking, om dezelfde reden dat er meer tijd is verstreken tussen de verkiezing en de afrekening. Dit is eerder een nadeel voor de bevolking bij aanwezigheid van een slecht beleid, en een voordeel voor doe overheid met een slecht beleid.

Dat voordeel 'dat een overheid met een goed bestuur gemakkelijker een langetermijnsbeleid kan voeren' valt echter toch te minimaliseren valt omwille van de kortzichtigheid van de heersende Belgische politieke klasse en de democratische politicus wat betreft langetermijnsdenken en omwille van het feit dat we leven in een tijd waar het langetermijnsdenken een beleid over een grotere tijdsspanne als de lengte tussen samenvallende verkiezingen benodigd.

Eigenlijk is mijn grootste argument tegen het samenvallen van de verkiezingen dat het een overwinning is voor het grootgrondgebied, en dus een overwinning voor het slechte bestuur.
Wanneer in belgië de verkiezingen niet samenvallen hoeft men bij het kiezen van de lokale besturen geen rekening te houden met de nationale machtsverwerving, en kan men aldus eventueel anders kiezen, in functie van de lokale problematiek. Het is aldus niet meer dan logisch om VOOR gescheiden verkiezingen te zijn, wil men er voor zorgen dat men een op de problematieken-aangepast lokaal bestuur KAN verkiezen zonder rekening te hoeven houden met de nationale machtsverwerving.