07-04-08

Madonna gaat Indiaans kindje adopteren

Nieuwe multiculturele gadget : het gekleurde adoptiekindje

U kent het typische verhaal wel van de rijke Westerling die in de verste uithoeken van de wereld een kindje gaat adopteren, liefst eentje met een andere huidskleur. Zodus ook Madonna, alwéér. Blijkt nu dat de zangeres dit keer een meisje uit India wil adopteren. Dit zou haar tweede gekleurde kindje worden. 

Photobucket

Dit klinkt allemaal mooi en medelevend van Madonna, maar is het dat ook? Waarom negeert zij bvb alle naar ouders hunkerende weesjes in eigen land? Waarom negeert zij al deze kinderen in de States die aan de drugs geraken, in de zware criminaliteit terechtkomen, die zichzelf prostitueren, omdat ze niemand hebben om voor hen te zorgen en hen op te voeden zoals het hoort?

Maarneen, de multicul-lovende medemens reist liever de halve aardbol af om een 'puur etnisch' kind te gaan adopteren. Dat staat immers goed, dat staat 'progressief'. Ondertussen zit een enorm aandeel van de Amerikaanse jeugd te creperen...

Zoals gewoonlijk hebben multiculturalisten enkel oog voor het buitenland, maar zijn ze stekeblind voor wat er gaande is in eigen land. Multiculturalisme is een modegril, niet meer dan dat - en dat uit zich zélfs met het adopteren van buitenlandse kindjes.

Gelooft u van niet? Bekijk dan eens die vele reeksen, afleveringen en documentaires op de Westerse staatstelevisies... waar dat ze zulke praktijken, met de benodigde emotionele muziek, komen ophemelen. Het adopteren (van vaak gekleurde kindjes) uit de andere uithoek van de wereld is een multiculturele en materialistische modegril, en niet meer dan dat.

 

U kent het typische verhaal wel van de rijke Westerling die in de verste uithoeken van de wereld een kindje gaat adopteren, liefst eentje met een andere huidskleur. Zodus ook Madonna, alwéér. Blijkt nu dat de zangeres dit keer een meisje uit India wil adopteren. Dit zou haar tweede gekleurde kindje worden. 

Photobucket

Dit klinkt allemaal mooi en medelevend van Madonna, maar is het dat ook? Waarom negeert zij bvb alle naar ouders hunkerende weesjes in eigen land? Waarom negeert zij al deze kinderen in de States die aan de drugs geraken, in de zware criminaliteit terechtkomen, die zichzelf prostitueren, omdat ze niemand hebben om voor hen te zorgen en hen op te voeden zoals het hoort?

Maarneen, de multicul-lovende medemens reist liever de halve aardbol af om een 'puur etnisch' kind te gaan adopteren. Dat staat immers goed, dat staat 'progressief'. Ondertussen zit een enorm aandeel van de Amerikaanse jeugd te creperen...

Zoals gewoonlijk hebben multiculturalisten enkel oog voor het buitenland, maar zijn ze stekeblind voor wat er gaande is in eigen land. Multiculturalisme is een modegril, niet meer dan dat - en dat uit zich zélfs met het adopteren van buitenlandse kindjes.

Gelooft u van niet? Bekijk dan eens die vele reeksen, afleveringen en documentaires op de Westerse staatstelevisies... waar dat ze zulke praktijken, met de benodigde emotionele muziek, komen ophemelen. Het adopteren (van vaak gekleurde kindjes) uit de andere uithoek van de wereld is een multiculturele en materialistische modegril, en niet meer dan dat.

19:14 Gepost door R.G. in Actualiteit | Permalink | Commentaren (0) |  Facebook |

05-04-08

Verkiezingen laten samenvallen of niet?

Premier Leterme - de man die ontzettend graag zwaait met de woordjes 'goed bestuur' - pleit voor het laten samenvallen van de verkiezingen, maar leidt zulk een project weldegelijk tot beter bestuur in België anno 2008? Zoals we weten is er in België niet echt een nationale éénduidige problematiek - en dit is niet alleen te wijten aan het feit dat de problematieken tussen de regio's zo verschillend zijn (vandaar ook steeds die nood aan staatshervormingen), maar tevens aan het feit dat de door de multicultuur-gecreëerde problematieken binnenin de regio's en gewesten op elk kleinschalig lokaal vlak de problemen ook nog eens sterk verschillend zijn.

Verkiezingen laten samenvallen heeft voor- en nadelen, maar de nadelen winnen het pleit.

Samenvallende verkiezingen hebben als voordeel dat men meer kans krijgt een langetermijnsbeleid te voeren. Er is immers meer tijd verstreken tussen de verkiezing en de afrekening. Dit is eerder een voordeel voor de bevolking bij de aanwezigheid van een goed beleid, maar een voordeel voor die overheid met een slecht beleid.

Samenvallende verkiezingen hebben als nadeel dat het beleid minder kans krijgt om verantwoording te moeten afleggen ten aanzien van de bevolking, om dezelfde reden dat er meer tijd is verstreken tussen de verkiezing en de afrekening. Dit is eerder een nadeel voor de bevolking bij aanwezigheid van een slecht beleid, en een voordeel voor doe overheid met een slecht beleid.

Dat voordeel 'dat een overheid met een goed bestuur gemakkelijker een langetermijnsbeleid kan voeren' valt echter toch te minimaliseren valt omwille van de kortzichtigheid van de heersende Belgische politieke klasse en de democratische politicus wat betreft langetermijnsdenken en omwille van het feit dat we leven in een tijd waar het langetermijnsdenken een beleid over een grotere tijdsspanne als de lengte tussen samenvallende verkiezingen benodigd.

Eigenlijk is mijn grootste argument tegen het samenvallen van de verkiezingen dat het een overwinning is voor het grootgrondgebied, en dus een overwinning voor het slechte bestuur.
Wanneer in belgië de verkiezingen niet samenvallen hoeft men bij het kiezen van de lokale besturen geen rekening te houden met de nationale machtsverwerving, en kan men aldus eventueel anders kiezen, in functie van de lokale problematiek. Het is aldus niet meer dan logisch om VOOR gescheiden verkiezingen te zijn, wil men er voor zorgen dat men een op de problematieken-aangepast lokaal bestuur KAN verkiezen zonder rekening te hoeven houden met de nationale machtsverwerving.