31-03-08

Identiteit : Deel 1

Kritiek op het cultureel-links identarisme en het grootgrondgebiedelijk cultureel-rechts identarisme. Deze kritiek komt in DRIE delen.

decoration

Deel 1 : over identiteitseffecten en mensenrechten

Deel 2 : hier
Deel 3 : hier 

irak verspreiding identiteit

Mensen zijn de dragers van wat ze noemen ‘hun’ identiteit en ‘hun’ cultuur. Eigenlijk zijn mensen veeleer de dragers van een kennisoverdracht, en deze kennisoverdracht noemt men ‘identiteit’ en ‘cultuur’. Deze kennis is gebonden aan zowel de tijd, plaats als leefmilieu. Het komt erop neer dat een bepaalde cultuur of cultuurvorm slecht goed kan gedijen onder bepaalde condities (geografische, klimatologische, geopolitieke, technologische, enz…). Men zal steeds zien dat mensen zich cultureel zullen groeperen in wat ik noem ‘culturele kuddes’, en dat deze kuddes overtuigd zijn van hun eigen grote gelijk omtrent de beste manier om een samenleving te ordenen en organiseren. Echter kan er slechts maar één bepaalde cultuur of cultuurvorm gedijen onder plaatsspecifieke conditities, en dat is nu eenmaal de best aangepaste vorm (met name de autochtone cultuurvorm). Het is dus juist te concluderen dat vele waarnemingen uit het dagelijkse leven bewijzen dat culturele kuddes streven naar overheersing, verspreiding van de eigen cultuur of tenminste streven naar het behoud van de eigen cultuur (in omgevingen die daar totaal niet opportuun voor zijn). Ook cultureel behoud is een vorm van streven naar verspreiding van de eigen cultuur, dit gebeurt o.a. via het onderwijs en de opvoeding van de kinderen in de eigen culturele kudde (de etnische gemeenschap).

Waar culturele onthechting in werking treedt zal een reactionaire, culturalistische en identitaire tegenbeweging in de plaats komen. Dit komt omdat cultuur en identiteit nu eenmaal het mortsel tussen de bakstenen (individuen) is van het gebouw (samenleving) dat we samen opbouwen. Haal dit mortsel weg, en het gebouw zal instorten – de culturele onthechting laat zich nu reeds merken door een teloorgang van het samen-leven (het monoculturalisme) en een opkomst van het naast-elkaar-leven (het multiculturalisme). Aldus zijn culturen en identiteiten realiteiten die noch te bestrijden, noch te negeren vallen.

european expansion

Indien u zich wat verdiept in de ‘Euromediterrane afspraken’ en in het ‘Verdrag van Barcelona’ zal u weten dat de Europese Unie er via massa-immigratie erop uit is deze volkse en Europese identiteiten – die dus niet te bestrijden, noch te negeren vallen – te bestrijden via het voorbereiden van massa-immigratie uit mediterrane staten (Algerije, Egypte, Israël, Jordanië, Libanon, Marokko, Palestijnse Autoriteit, Syrië, Tunesië en Turkije) – dit in functie van het verdrijven van het nationalisme en het creëren van een ‘Europees Rijksnationalisme’ (een Europese identiteit). Aldus heb ik hier beargumenteerd dat dit cultureel-linkse beleid van de Europese Unie volledig is gebaseerd op de negatie van het belang van plaatselijke cultuur en identiteit op het vlak van kleinregionale sociale cohesie en de kleinregionale SAMENleving.

 -

1. Identiteit of cultuur zijn slechts een middel, geen individueel kenmerk

Identiteit of cultuur is slechts een middel om met anderen gemakkelijker te kunnen communiceren, om te kunnen leven binnen een bepaald leefstelsel waar men het gedrag, de handelingen en communicatiemethoden van degenen waarmee men leven moet te verachten zijn. Zonder deze garantie van te verwachten gedragingen, handelingen en communicatiemethoden zou men steeds in angst, misverstanden en conflicten terechtkomen.

Vandaag de dag hoor je echter vele cultureel-linksen pleiten voor het behoud van de identiteit van immigranten. Ook hoor je veel cultureel-rechtsen pleiten voor het behoud van de eigen autochtone identiteit. Wij ‘zouden daar als mens recht op hebben’… inderdaad, identiteit wordt ervaren als een mensenrecht.

Photobucket

Het ligt anders. Identiteit is immers iets anders als ‘het recht te kunnen leven zoals men wil leven’. Echter is ‘het recht te kunnen leven zoals men leven wil’ een fundamenteel mensenrecht, want deze wil is individueel gegeven. Echter zien we dat vaak vele (culturele en identitaire) kuddes van mensen kiezen voor een bepaalde manier van leven en hierover overeenkomen, maar dat deze (culturele en identitaire) kuddes steeds leven in hetzelfde systeem als andere (culturele en identitaire) kuddes waarbij elk individu ook gezamenlijk met zijn kudde opkomt voor een andere manier van samenleven. Dit impliceert dat stellen dat ‘identiteit een mensenrecht is’ conflict zou stimuleren. Vermits men heden ten dage ‘recht op identiteit en cultuur’ nog niet los kan zien van ‘het recht op het kunnen leven zoals de beperkte kudde leven wil’ zal ik deze twee ‘rechten’ trachten te ontleden en definiëren zodat men het ‘recht op identiteit en cultuur’ kan schrappen van het lijstje van UNIVERSELE mensenrechten.

Identiteit is aldus een kuddegegeven dat in grootste mate wordt meegegeven via het milieu, de tijd en de plaats waarin men opgroeit en wordt onderwezen en opgevoed, en in minieme mate genetisch wordt doorgegeven door culturele geschiedkundige factoren op lange termijn. Identiteit heeft aldus allesbehalve te maken met het individu, maar alles met het collectieve. Vermits mensenrechten echter gebaseerd zijn op de rechten van elk levend individu/persoon kan men het recht op identiteit aldus niet erkennen. Identiteit heeft niets met de persoon/de persoonlijkheid van het individu te maken – maar alles met de manier waarop hij of zij als jong onschuldig en onbeschreven blad beschreven is geweest door het milieu, de tijd en de plaats waarin hij of zij is opgegroeid. Wil men mensen leren kennen zoals ze zijn – met name hun persoonlijkheid, en niet hun personnage/rol die ze hebben leren spelen – moet men trachten het obstakel/conflict van de culturele identiteitsverschillen te verkleinen, en identiteitsbehoud bij inwijking/immigratie dus niet te erkennen als mensenrecht. Enkel via het leren kennen van de persoon(lijkheid) – en niet het culturele personnage/rol – zal de platvloerse doch instinctief-verantwoorde xenofobe realiteit pas écht verdwijnen (ik zie rechts cultuurprotectionisme los van platvloerse doch louter instinctief verantwoorde xenofobie). Dit is de enige weg naar het SAMENleven, maar tegelijkertijd een kritiek op cultureel-links (die uit kennisdrang naar culturen de culturele identiteiten voor het eigen gemak tracht te leren kennen via het multiculturalisme en via het opengrenzenbeleid) en een kritiek op cultureel-rechts (die uit protectionisme en instinctieve logica de eigen identiteit vooropstelt).

Photobucket

Neen, identiteit is slechts een middel dat moet leiden tot het doel van ‘beter samenleven’ (een doel dat cultureel-linksen en cultureel-rechtsen weldegelijk gemeen hebben). Identiteit en cultuur is dé manier om het volk onder bepaalde omstandigheden, in een bepaalde tijdsgeest en op een bepaalde kleinregionale geografische plek – waar ze telkens weer door beïnvloed worden (de mens als wereldlijk wezen) – creatief bezig te laten zijn, te laten inspireren, maar vooral elkaar te laten begrijpen en elkaars gedragingen en handelingen te laten verwachten zodat het levensgemeenschappelijk conflict wordt verkleind en de levensgemeenschappelijke harmonie wordt gestimuleerd.

 

1a. Recht op identiteit en cultuur – ontleding :

Dit recht wordt als evident aanschouwd omwille van het feit dat cultuur en identiteit en cultuur ‘deel zijn geworden van de inwijkende PERSOON’ (eigenlijk is identiteit en cultuur dus slechts een middel en slechts een versymbolisering van de maatschappelijke persoonlijkheid/rol die men heeft leren spelen).

Men vergeet hier echter bij dat dit recht toepassen (en dat is wat nu gebeurd via het cultureel-linkse opengrenzen-beleid, volgens de Europese Rijksgedachte via de centraliserende EU) zou resulteren in een (potentieel) verdwijnen of toch tenminste beïnvloeden van de identiteit en cultuur van de autochtone kudde binnen het grondgebied waar de inwijkeling zich komt vestigen. Aldus bekomt men een paradoxaal gegeven bij het implementeren van dit recht : dit recht implementeren ifv één culturele deelbevolking/kudde zou resulteren in een schending van hetzelfde recht bij de andere kudde. Dit recht is m.a.w. zelfdestructief. Dit heeft er alles mee te maken dat het Recht op identiteit en cultuur een collectivistisch gelijkheidsrecht is, en geen individueel ongelijkheidsrecht. 

Een voorbeeld hiervan is dat men heden ten dage in vele Europese steden waar men cultureel de neutraliteit in het onthaal van stadsbesturen garandeerde, deze cultureel opgebouwde neutraliteit verdwijnt ten gunste van de islamitische cultuur.

Photobucket

1b. Recht op het kunnen leven zoals men leven wil – ontleding :

Vermits identiteiten aldus steeds streven naar overheersing en verspreiding moet men concluderen dat identiteiten en culturen van huidige etnische deelbevolkingen/kuddes in het grootgrondgebied steeds in conflict zullen zijn met de andere etnische deelbevolkingen/kuddes, indien deze zich in hetzelfde statelijk grondgebied bevinden.

Doch heeft men recht op deze ‘drang naar overheersing en verspreiding van de eigen identiteit en cultuur’, hoewel dit recht net niet als evident wordt beschouwd (in tegenstelling tot het vorige besproken ‘recht op identiteit en cultuur’ dat wel maar verkeerdelijk als evident wordt beschouwd).

De reden waarom dit ‘recht op het kunnen leven zoals men leven wil’ niet als evident aanschouwd wordt is omdat men denkt in termen van een Europese Federatie (die dus verkeerdelijk ‘confederatie’ wordt genoemd : EU) die aan het centraliseren is en de culturele soevereiniteiten van de deelstaten aan het bestrijden is in functie van het dogmatische multiculturele geloofsideaal dat op geen énkele rationele redenering berust. Deze Europese federatie is een denken dat streeft naar een groot grootgrondgebied met één gezamenlijke identiteit die zou moeten voortkomen uit een zogenaamd ‘vreedzaam samengaan van een diversiteit aan culturen en identiteiten’. Dit een toekomstideaal dat nooit plaatsvinden zal, onder meer net door het reeds vermelde feit dat culturen en identiteiten nu eenmaal streven naar overheersing en verspreiding, en allesbehalve tot overgave aan een zogenaamde utopische ‘smeltkroes van culturen’ bereid zijn.

De reden waarom dit ‘recht op het kunnen leven zoals men leven wil’ dus niet als evident wordt aanschouwd is dat men een foutief en volstrekt onrealistisch Europese toekomstvisie aanhangt. 

Photobucket

Het komt er dus op neer zich zo goed mogelijk in te leven in een geloofwaardig en historisch-logisch toekomstbeeld voor ons huidige Europa willen we deze ‘evidentie van het recht op het kunnen leven zoals men leven wil’ kunnen begrijpen en vatten. Zo moet men middels de wetenschap van de eigenschap dat ‘culturen en identiteiten steeds streven zullen naar overheersing en verspreiding’ concluderen dat het misschien beter is de Europese staatsstructuur te veranderen, in plaats van geloofsmatig en surreëel trachten deze eigenschap te willen verwijderen uit het typisch-menselijke handelen. Een mens is een mens en valt niet te veranderen in zijn streven naar de overheersing van de ‘door het individu gedragen eigen cultuur en identiteit’, maar een staatsstructuur valt zeker wel te veranderen vermits zij slechts een abstracte constructie of artificiële organisering is van het maatschappelijke leven. Indien het grootgrondgebied conflictgebonden deelkuddes bevat is doorgedreven separatisme niet alleen een plausibel antwoord, maar tevens een manier om een geheel nieuw politiek systeem te implementeren waar elke deelkudde zonder conflict en zonder (poging tot) toeëigening van grondgebied van de andere culturele kuddes in volledige politieke harmonie met zichzelve zou kunnen ijveren voor een cultureel-soevereine kleinregionale staat waar het cultureel en identitair conflict zou uitdeinen na verloop van tijd om uiteindelijk te komen tot de Cultureel en Maatschappelijk Harmonische. Vermits dit ijveren naar het de harmonieuze maatschappij en het harmonieuze samenleven onderdeel uitmaakt van het ‘recht op het kunnen leven zoals men leven wil’ is dit ‘recht op het kunnen leven zoals men leven wil’ een evident recht, vermits dit recht een nieuwe denkpiste toelaat die niet is gebaseerd op de huidige Europese en surreële utopie/geloofskwestie van ‘een Europese grootgrondgebiedelijke identiteit die zou moeten voortkomen uit een smeltkroes van een diversiteit aan culturen en identiteiten’ maar gebaseerd is op het feit dat ‘culturen en identiteiten nu eenmaal en altijd streven zullen naar overheersing en verspreiding’ –  dit is rationalisme als drijfveer en maatschappelijke harmonie als streefdoel.

Deel 2 : hier
Deel 3 : hier 

30-03-08

Cultureel-links beargumenteerd dat slechts een minderheid van de moslims extremistisch is! Ja, en dan?

 "Slechts een minderheid van de moslims is extremistisch. Ja, so?"

 decoration

Het argument dat 'niet alle moslims extremisten zijn' en dat 'slechts een minderheid extremistisch zou zijn' noem ik geen argument dat de angst voor de verzuiling van de Islam (verzuiling) in Europa als onzinnig zou afschilderen. 

Vermits cultureel-links graag alles uit haar context trekt door het verleden er bij te betrekken zal ik dit ook doen om mijn cultureel-rechtse punt voor deze mensen wat duidelijker te maken.

Een absolute minderheid van de Duitsers was tijdens het Nazisme lid van de Nazi-partij. Dat nam toen toch ook niet weg dat de overgrote meerderheid van de Duitsers in de jaren '30-'40 het bevel opvolgden van hun marginale groep extremistische leiders? Dat kwam door het principe van controle en verklikking, bewapening van het volk (een iets waar ook de Islamitische wet totaal geen probleem mee heeft). In Eurabia anno 2050 zal het niet anders zijn. Het is een geschiedkundige vaststelling dat bij grote omwentelingen in de geschiedenis het steeds de herders (de radicalen) zijn die aan de macht komen, en de kudde (de massa) die steevast deze herder volgt.

Een veelgehoorde kritiek van de Islamofielen op de Islamofoben vandaag de dag is dat 'zij niet zouden inzien dat de extremistische moslims slechts een minderheid vertegenwoordigen'. Dit hoor je zeker nu, na de film van Wilders. Die u hier overigens nog steeds kan zien :

 
Zoals ik net heb uitgelegd doet dat er dus helemaal niet toe omdat een Religieuze maatschappij nu eenmaal streeft naar een maatschappij van sociale controle, religieuze controle en verklikking van wie niet in de pas loopt. Een maatschappij waar die aspecten gelden is een maatschappij waar een absolute minderheid (bvb de extremistische moslims) de volgzame massa-kudde in het gelid houdt.

 

Het gelijkheidsdenken (wat ik geen rationeel denken noem) laat 'Vrijheid van Religie' toe. En Vrijheid van Religie laat die extremistische minderheid nu eenmaal begaan. Dat gelijkheidsdenken dat inhoudt dat men 'alles en iedereen die de religie aanhangt' beschermen moet (omdat de aanhangers anders gekwetst zouden worden) en daarom geen enkele kritiek mag leveren op de duistere zijde van de Islam is de voornaamste oorzaak waarom cultureel-rechts europa moeite heeft met dat irrationele gelijkheidsdenken. Volgens cultureel-rechts is niet iedereen gelijk, of beter; is iedereen niet gelijk. Elke mens heeft andere waarden, andere normen (deze worden meegegeven door de cultuur van oorsprong, door de opvoeding en door alle individuele levenservaringen) - en vanaf het moment dat men collectief georganiseerde groeperingen toelaat die volstrekt andere waarden en normen als de heersende waarden en normen trachten  te verspreiden onder een grote collectieve deelbevolking, dan zal dit ontaarden in intranationaal conflict. En net daarom klaagt cultureel-rechts het gelijkheidsdenken aan, klaagt cultureel-rechts de vrijheid van religie aan en klaagt zij het sluipende en groeiende interculturele conflict aan. 

Want wat is het belangrijkste? Geweld trachten te voorkomen of trachten te voorkomen dat de lage tolerantiedrempel van de Religieuze wordt verlegd?

Wil u het stilzwijgen volhouden totdat de Islam zich electoraal verzuild? Laat het politiek optimisme varen. Politiek optismisme is Geen Morele Verplichting, maar de ondergang van Europa. Het multiculturele denken is al millenia oud, en Steeds is Zij de voedbodem geweest van gewelddadig cultureel conflict. Het zal nu niet op één of andere wonderbaarlijke wijze anders zijn.

Dit is tevens een oproep aan de progressieven onder ons : provoceer! Want provocatie heeft een progressieve functie! Het mooiste bewijs daarvan is dat vandaag de dag collectief is afgesproken in Islamitische middens om zich kalm te houden, om met een andere mening naar buiten te komen en om de islamitische heethoofden op te dringen gewoonweg niet naar het filmpje van de heer Wilders te kijken.

28-03-08

Implementatie ongelijkheidsbeginsel ifv INTRAnationale conflictbestrijding

decoration

betoog : (extreem)rechts denken moet zich definitief afsplitsen van (sociaal-)darwinistisch denken

1. THEORIE

1.1 Rationalisme als Rode Draad voor het (extreem)rechtse denken
Doorheen de geschiedenis is het (extreem)rechtse denken geëvolueerd. Zo heeft zij de laatste 30 jaar een morele ontwikkeling gekend. De rode draad doorheen dde geschiedenis van het (extreem)rechtse denken is dat het steeds om een overdreven rationalistisch denken ging. Zo kwam men gemakkelijk uit bij een darwinistisch denken en een sociaal-darwinistisch denken. Een denken dat de wet der sterkste aanhangt en een denken dat zich bezighoudt met genetica : het verbeteren van de samenleving dmv op rationeel vlak genetisch-verantwoord beleid. Zo zou het bvb oliedom zijn om mentaal-gehandicapten met erfelijke aandoening te stimuleren om kinderen te hebben... bvb. Dit is een zeer zware last die de hele samenleving draagt. Een dergelijke hedendaagse problematiek waar ons gelijkheidsbeleid zich vandaag de dag NIET mee bezighoudt is bvb de grote mate (wetenschappelijk onderzocht!) van inteelt bij andersculturelen. Een rationeel leider dient rekening te houden met dit genetische aspect.

Maar zoals ik al zei : (extreem)rechts heeft doorheen de geschiedenis een evolutie in denken gehad. En dit is niet zo onbegrijpelijk : het is immers zo dat naarmate de 'beschaving' vordert we steeds meer kennis en wijsgerig kapitaal zijn gaan vatten. Dit leidt uiteraard tot een grotere rationele ingesteldheid. We verkrijgen alsmaar meer een hoger potentieel tot (extreem)rechts (overdadig rationeel) denken. Het feit dat we voor assimilatie pleiten is bvb een gevolg omdat we het morele aspect van het mens-zijn als niet te negeren feit zijn gaan beschouwen.

1.2 Nieuw breekpunt : wet der zwakste, plicht der sterkste
Nu zijn we echter op een breekpunt in de geschiedenis gekomen. Een breekpunt dat de wet der sterkste heeft omgezet in een wet der zwakste. Alles staat heden ten dage in dienst van de zwakkere - en dat is moreel gezien zeer lovenswaardig - maar rationeel gezien is dat gewoonweg een volledige ondergraving van de goede werking van een samenleving. De rechten van de zwakke zijn absoluut geworden, de plichten van de sterke zijn absoluut geworden. Voor we het weten zitten we in een onhandelbare situatie met een grote minderheid of zelfs meerderheid aan zwakken.

1.3 inconsequentie nieuwe breekpunt / sociaal-darwinisime
Met dit nieuwe breekpunt zal ook het rationele (extreem)rechtse denken bepaalde aspecten in haar denken moeten loslaten. Zo pleit ik er voor dat wij als (extreem)rechtsen definitief onze darwinistische opvatting over de mens laten vallen - ze is immers met de komst van de 'wet der zwakste' niet meer van tel. De 'wet der zwakste' kan of mag ook niet ongedaan worden - vermits zij behoort tot de moraliserende evolutie van de mens en morele ontwikkeling van de menselijke maatschappij. Dit breekpunt is een stap in de menselijke evolutie en vooruitgang die niet mag onderuit gehaald worden. Waarom mag deze niet onderuitgehaald worden? Omdat men anders blijft vastgeroest in de periodieke geschiedenisvorming van wederkerende oorlog en vrede.

Wij moeten niet meer denken in termen van 'wet der sterkste' en 'de sterkste legt de waarden en normen op aan de zwakkere'. Wij hanteren dit begrip nog steeds in verband met bvb de rechtstaat en de afstraffing van criminelen. En dat is dus inconsequent met dit nieuwe maatschappelijke breekpunt.

2. PRAKTIJK

2.1 Ongelijkheidsbeginsel als fundamenteel principe
Wat wij dienen te doen is duidelijk maken dat wij niet achter het gelijkheidsbeginsel staan. Ja, iedereen die zich volgens de normen van de samenleving gedraagt moet evenwaardig behandeld worden. Neen, niemand is gelijk : iederéén is anders, iedereen is uniek!
Zowel binnen de multi-etnische samenleving is iederéén anders omwille van bvb etnische verschillen - maar ook binnen élke etnische groep is iederéén anders. Enkel zijn de etnisch gebonden verschillen nu éénmaal duidelijker waarneembaar als de verschillen binnen één enkel etnische groep.

2.2 Ministerie van Ongelijkheidswetenschap
Ook moeten wij als overdadige rationalisten rekening houden met de aspecten eigen aan elk etnische groep. Wij dienen daarom te pleiten voor een ministerie van Ongelijkheidswetenschap, weliswaar met aandacht voor etnische verschillen. Aldus kunnen wij zoeken en bepalen volgens wetenschappelijk onderzoek wat nu nét de sterke én zwakke kwaliteiten zijn van élke etnische groep. Niemand zal ontkennen dat zwarten doorgaans motorisch intelligenter zijn als blanken (cfr. Onderzoek), en dat chinezen een hoger IQ hebben (cfr. Onderzoek), terwijl blauwogigen beter kunnen organiseren (cfr. recentelijk onderzoek), enzovoorts... Men moet hier niet afkeurend over doen, dit is puur rationeel observeren en denken.

2.3 Ongelijkheidswetenschap als fundament vrijheid van handelen
Ik pleit er dus voor dat men het rationalisme ten uitvoer brengt in het beleid om aldus elke mens, elk individu, het potentieel te geven te weten in welke richting hij of zij gaat moeten denken en handelen (zonder vrijheid van handelen op te geven) om het beste te maken van zijn of haar leven en er het meeste uit te halen. Om de slaagkansen binnen de maatschappij te optimaliseren. De Ongelijkheidswetenschap wordt aldus de vormingsbasis dat moet leiden naar een optimale vrijheid van handelen van het individu volgens de normen van de gezamenlijke volle Vlaamse gemeenschap en samenleving.

2.4 Ongelijkheidswetenschap als fundament van het economisch systeem
Het economisch leven zal aldus moeten toegespitst worden op deze nieuwe manier van denken. Zo zal elke 'soort' mens met zijn eigen 'soort' intelligentie (motorische, muzikale, wijsgerige, wiskundige, ... enz) kunnen toespitsen op een economie die NIET MEER etnisch gebonden is, maar net mensgebonden. Nu leven wij in een economie die gemaakt is door de blanken voor de blanken. In dit soort economie zullen blanken steeds de hogere klasse blijven uitmaken, en andere een lagere klasse. Echter moet men het klassedenken verwerpen met als ideologische reden dat een rationele mens er immers voor pleit dat élke mens evenwaardig behandeld dient te worden. Dat is een moreel besef dat we zijn gewaargeworden de laatste decennia, en aldus een niet te negeren aspect van het mens-zijn. Negatie van menselijke aspecten is immers irrationalisme van het menselijke denken.

2.5 Ongelijkheidswetenschap als EEN fundament van een vooruitstrevend schoolsysteem
Echter is is het zo dat men dan als individu moet wéten wat nu net je sterke en zwakke punten zijn. Welke richting van denken en handelen je nu nét genetisch toelaat om de beste resultaten te behalen. Hier moet het educatief systeem zich toespitsen. Gisteren verscheen er hieromtrent een interessant artikel in de krant dat in mijn ogen puur in deze (extreem)rechtse lijn ligt :
http://www.nieuwsblad.be/Article/Detail.aspx?ArticleID=L11GJ6JT (het gaat over een onderwijsinstelling waar rekening gehouden wordt met alle soorten intelligenties, zodat elke student zijn eigen persoonlijke sterke intelligenties ten volle ontwikkelen kan). Zo dienen scholen ingericht te worden in zulk een economisch systeem. Zowel schoolsysteem als economisch systeem moeten elkaar aanvullen.

2.6 Ongelijkheidswetenschap als fundament van een etnisch-kansenbeleid
Het gelijkekansenbeleid van links faalt. Dat was te verwachten. Men kan niet zorgen dat iedereen gelijk 'wordt' omdat ten eerste iedereen net uniek is, en ten tweede dit volgens links net positieve discriminatie en aldus ONgelijke behandeling benodigd. Met alle gevolgen vandien.
Maar waar ik hier voor pleit met het verhoogde rationalisme van (extreem)rechts en het genetische denken is dat men met dit denken net een beleid kan voeren dat er toe leidt dat de etnische klassen worden opgeheven! Immers : elk individu zal zijn eigen genetische kwaliteiten en etnisch gebonden kwaliteiten optimaal kunnen benutten. Aldus komen de verschillende beroepen met elkaar in contact.
Om een dom voorbeeld te geven : een zwarte specialist-staalwerker (motorische intelligentie) zal met een blanke aannemer (organisatorische intelligentie) samenwerken onder een aziatische ingenieur (wiskundige intelligentie) en een blanke architect en bruine binnenhuisarchitect. Bvb.
Dit huist in onze (extreem)rechtse geest die ons vertelt dat binnen de samenleving elke job van evengroot belang is en dus evenwaardig.

2.7 Ongelijkheidsdenken als fundament van het bestrijden van criminaliteit
Aldus komen de etnische minderheden en meerderheden met elkaar in contact op economische en educatieve wijze. Aldus zal dit ervoor zorgen dat de criminaliteit niet meer etnisch gebonden zal zijn. Zo zullen etnische groepen die een hogere motorische intelligentie beleven hun potentieel functioneel kunnen benutten binnen een de maatschappelijke educatie die motorische intelligentie benodigd. Zo worden kinderen van de straat gehouden en worden ze onderwezen op een vlak dat door de gehele samenleving als een evenwaardige (itt tot nu) taak wordt gevat. Elke job is evenwaardig want de mens komt tot het besef dat de mens zijn etnische afkomst en kwaliteiten van toevallige en willekeurige aard zijn. Men kan er niets aan doen wie men is, men kan er wel op voortbouwen.

3. ONZE OPDRACHT : Verwerping sociaal-darwinisme

Aldus maken wij ons los van de 'wet der sterkste' en het Darwinisme want die 'wet' is ENKEL gebonden omdat onze economische en educatieve manier van denken vandaag de dag irrationeel is geworden. We leven in een multi-etnische samenleving en die zal nooit verdwijnen : remigratie van het etnisch krapuul neemt niet weg dat we als rationalisten niet kunnen aanvaarden dat ook onschuldigen worden gedeporteerd; nét daarom pleiten wij trouwens voor assimilatie en remigratie bij mislukking van de assimilatie. De multi-etniciteit zal niet vergaan, en bvb zeker niet in het Brusselse of het Antwerspe.

Dit is de nieuwe lijn die (extreem)rechts zou moeten volgen : rationeel vooruitstrevend, en zonder het morele en emotionele aspect van de mens uit het oog te verliezen. Het etnisch Ongelijkheidsdenken erkennen als wetenschap en daarop inspelen en er aldus voordeel uithalen. De multi-etniciteit is geen reden voor slecht samenleven, wel de manier waarop we er nu mee omgaan.

Dit heet vooruitgang. Een vooruitgang die enkel kan bewerkstelligd worden door een (extreem)rechts rationalisme. Dit is de gezochte 'verruiming' van ons gedachtengoed. Dit is wat de zelfbenoemde 'progressieven' zal stimuleren aan onze zijde te strijden tegen het links-irrationalisme. Het raakvlak tussen ons kiezerspubliek en het andere kiezerspubliek is dat we immers allen in staat zijn tot logisch redeneren : tot rationeel denken!