27-03-08

Het irrationele fundament van 'de democratie'

The Wave als voorbeeld van het irrationele fundament van 'de democratie' en 'de wil van de meerderheid'

De korte film 'The Wave' (50 minuten is gebaseerd op een experiment van de geschiedenis docent Ron Jones op Cubberly High School in Palo Alto (V.S.) in 1967.

Hieronder een korte beschrijving 

 

 

 Jones kreeg van leerlingen de vraag voorgelegd hoe het mogelijk was dat iemand als Hitler zo'n aantrekkingskracht had op mensen. Toen hij het antwoord op die vraag schuldig moest blijven startte hij een experiment.
Dit experiment verliep boven verwachting. Na een paar weken was er een beweging in het leven geroepen, ‘The Wave’ , waarvan de leden op zoek waren naar een sterk gemeenschapsgevoel en een gezonde werk-discipline. Maar al spoedig werd de beweging met zijn mysterieuze leider, een doel op zich. Tegenstanders van ‘The Wave’ werden vijanden en oude vriendschappen werden beëindigd. Kritiek op ‘The Wave’ werd beantwoord met agressie en intimidatie. Een tijd lang leek Jones de controle over de beweging helemaal kwijt tot hij de leden confronteerde met wie hun mysterieuze leider was, Hitler zelf. Deze onthulling shockeerde de leerlingen zeer en velen barstten in huilen uit. Ron Jones besloot het experiment met de volgende woorden:

decoration

Dit experiment en deze mijn inziens goede reconstructie ervan geeft aan hoe ik denk over het meerderheidsdenken. Het meerderheidsdenken wordt maar al te vaak aanschouwd als 'het denken van het grote gelijk'. Elkeen van jullie heeft wel eens gehoord over 'de wil van de meerderheid' of 'de wil van het volk'. Hoewel ik persoonlijk enige sympathie heb voor het cultureel-rechts en nationalistische denken moet ik toegeven dat men er gewoonweg niet kan van uitgaan op rationele basis dat de meerderheid van een bevolking/volk in staat is een politiek-intelligente keuze te kunnen maken wat betreft het verkiezen van hun leiders en het kiezen van het beleid dat moet worden gevoerd. Net zomin als dat de meerderheid een goede handarbeider zou zijn, net zomin als dat de meerderheid een goed kunstenaar zou zijn, net zomin als dat de meerderheid een goed chirurg zou zijn, net zomin is de meerderheid een politiek-goedbewuste kiezer. Dit is mijn fundamentele kritiek op het alomprezen democratische denken en gebeuren dat - zoals we reeds lang weten - maar al te gemakkelijke slechte leiders zonder enige politieke ruggegraat plaatst in de hoogste regionen van het beleidsstelsel. Een democratie is in feite synoniem voor een politiek stelsel dat toelaat dat een politiek-onbekwame meerderheid een politiek-onverantwoord beleid verkiest over de politiek-bekwame minderheden. Het is een volslagen irrationele idiotie om te beweren dat 'de wil van de meerderheid' de politiek verantwoorde wil is. Democratie ligt ons misschien nauw aan het hart - omdat er voorlopig geen enkel ander beter/eerlijker systeem voor handen lijkt - maar wil men als Rationalist binnen het politiek denken eerlijk overkomen, dan moet men toegeven dat er een fundamenteel irrationalisme schuilt in het democratische ideaal.

De commentaren zijn gesloten.