24-07-08

België als confederatie?

Federatie, confederatie of onafhankelijke republieken?

zit ik juist als ik stel dat separatisme een politieke beweging/strijd is die streeft naar méér onafhankelijkheid en méér zelfbestuur, terwijl de uitkomst van deze strijd zoiezo het confederale model blijkt te zijn - volgens wat we hebben kunnen zien doorheen de geschiedenis?

maar een confederatie kan ik niet zien voortvloeien uit een federale staat, vermits de machtsbelangen dan immers binnen het voortbestaan van de grootgrondgebiedelijke unie zitten.

een confederatie zie ik enkel ontstaan uit een volledig zelfbestuur, dat later gezamenlijke belangen ziet met andere onafhankelijke buurstaten - niet dat ik voorstander ben van de confederatie zoals wij ze kennen

het gevaar van een belgische confederatie is dat ze toelaat dat de unioniserende krachten nog steeds een wettelijke macht en strijd kunnen uitvoeren in de parlementen

in de confederatie kan gemakkelijk een unioniserende 'integratie' plaatsvinden die leidt tot de unie. maw, verdragen worden gemakkelijk omgezet in supranationale instellingen, ofte, de confederatie wordt gemakkelijk terug omgezet in de federatie.

In de vlaamse onafhankelijkheidsstrijd is het aldus aangewezen geen genoegen te nemen met een confederaal belgië

Men zou in de toekomst in élke onafhankelijke republiek grondwettelijk moeten vaststellen dat het ontoelaatbaar is supranationale instellingen te installeren, en alle samenwerking te laten baseren op samenwerkingsverdragen.

Enkel dan wordt het gevaar van de grootgrondgebiedelijke grote staat waar het kleine individu niets meer te zeggen heeft ontweken, en enkel dan wordt politiek terug gevoerd rond de politieke discussie, en niet rond de communautaire machtsspelletjes. Het onafhankelijkheidsstreven is een strijd tegen het politieke tijdsverlies in zaken die er toch niet toe doen... want geef toe, wat hebben we nu aan unionaire belgicistische en europeanistische vlaggenzwaaiers?

28-06-08

Olivier Maingain, de zelfbenoemde 'liberaal'

FDF-voorzitter Olivier Maingain speelt manipulatief spelletje

decoration Voor de voorzitter van het FDF Olivier Maingain voert Vlaanderen het programma van het Vlaams Belang uit door mensen te discrimineren op basis van taal. Hij vraagt de Vlaamse partijen de reglementen te veroordelen die uitsluiten op basis van taal.

Maingain zegt dat de internationale conventies stellen dat het taalcriterium geen voorwaarde mag zijn in verband met het uitoefenen van de basisrechten. Hij verwijst naar het verkrijgen van een eigendom en naar sociale bijstand. Om de onderhandelingen over een staatshervorming tot een goed einde te brengen, moeten Franstaligen en Vlamingen volgens Maingain "de basisrechten op dezelfde manier lezen".


De FDF-voorzitter reageert positief op Groen!, dat de taalvoorwaarden uit de Vlaamse Wooncode wil herzien. Hij vraagt de andere Vlaamse partijen te zeggen dat "die methodes voor eeuwig verbannen zullen worden" en hun lokale mandatarissen onder druk te zetten de maatregelen in te trekken. "Uiteindelijk wordt hier een beleid gevoerd het Vlaams Belang waardig: mensen uitsluiten op basis van taal, dat is wat het Belang voorstelt in zijn programma", besluit Maingain. (belga/tdb)

Het moet gezegd worden dat Olivier Maingain goed kan zeggen hoe het feitelijk niet is. Zo stelt de man dat het discrimineren van bepaalde bevolkingsgroepen in hun dagdagelijkse doen en laten een typisch VB-discours is. Niets is minder waar. De grote scheidingslijn tussen het discours van het VB en het discours van de andere één-pot-nat-partijen is het al dan niet bepleiten van sterke grenzen (integratiebeleid, tewerkstellingsbeleid).

Het VB is zowat de énige partij die pleit voor sterke grenzen, terwijl de andere pleiten voor zwakke grenzen. En laat je niet verwarren, IK-partijen als deze van Jean-Marie Dedecker of Nicolas Sarkozy zijn niets meer dan partijen die rechtse verkiezingspraat verkondigen, maar in het parlement én in de kleine lettertjes van hun programma met linkse hand (zullen) regeren, en uiteindelijk de grenzen nog wat meer open trekken.

Nu, waarom breng ik de sterkte van de staatsgrenzen nu in verband met het discrimineren van bepaalde bevolkingsgroepen? Omdat het ene een directe invloed heeft op het andere. Ik leg uit :

Hoe sterker de staatsgrenzen (integratiebleid, tewerkstellingsbeleid) zijn, hoe minder sociale problematiek er heersen zal tussen de verschillende bevolkingsgroepen (van verschillende etnische afkomst). Hoe minder sociale problematiek er heerst tussen de verschillende bevolkingsgroepen, hoe minder noodzaak er zal zijn aan maatregelen om deze sociale ongelijkheid de wereld uit te helpen (en dit om zowel cultuurprotectionistische als economische redenen).  En uiteindelijk; hoe minder sociale maatregelen nodig zijn, hoe minder sterk er zal moeten gediscrimineerd worden op vlak van sociale kwesties, en mbt dit voorbeeld op het vlak van de woningmarkt. 

In deze materie maak ik dus géén onderscheid tussen positieve of negatieve discriminatie, begrijpende dat positieve discriminatie en negatieve discriminatie onlosmakelijk met elkaar verbonden zijn : zo is het bevoordelen van de ene groep per definitie het benadelen van de andere groep.

Vice versa kan men nét dezelfde redering volgen en concluderen dat hoe zwakker de staatsgrenzen zijn, hoe sterker de benodigde discriminatie op vlak van sociale kwesties zal moeten zijn.

Nu heb je in het politieke spectrum één grote breuklijn : collectivisme versus individualisme.

Het eerste, collectivisme, gaat uit van de verschillende bevolkingsgroepen en zal aldus deze verschillende bevolkingsgroepen verschillend gaan benaderen met behulp van bvb positieve of negatieve discriminatie.

Het tweede, individualisme, gaat er van uit dat de wet op gelijkmatige wijze van toepassing is op élk individu uit de samenleving.

Aldus kan men via het inzicht dat sterke grenzen minder discriminatie nodig maken concluderen dat sterke grenzen in principe HET streefdoel van de vrijheidsgezinde individualisten zou moeten zijn.


decoration

En nu trek ik deze conclusie terug in verband met de stelling van Olivier Maingain dat zulke (taal-)discriminatoire maatregelen typische VlaamsBelang-maatregelen zouden zijn. 

Akkoord, het is waar dat het Vlaams Belang steevast meestemt met zulke maatregelen, maar dit is louter een cultuurprotectionistisch gevolg van het feit dat de grenzen van deze staat al zovele decennia worden opengetrokken tot in het absurde toe. Want inderdaad, wanneer sterke landsgrenzen (integratiebeleid, tewerkstellingsbeleid) niet bestaan, dan is de énige laatste cultuurprotectionistische en economisch-protectionistische stellingname die nog enig iets helpen kan discriminatie van bevolkingsgroepen.

Dit is dus de reden waarom ik stel dat extreemrechts de individualistische toer op moet gaan, vermits zowel extreemrechts als het (ultra-vrijheidsgezinde) individualisme wel varen bij het sluiten van de grenzen; het is hun beider raakvlak.

En laat deze zelfverklaarde liberalen als Maingain, Verhofstadt of aanhangers maar in de waan dat zij vrijheidsstrijders zijn, terwijl ze nét zélf de grenzen openstellen, en dus discriminatie van deelcollectieven van de voltallige bevolking STIMULEREN.

Het nieuwe Verzet is in de opmars - in naam van de vrijheidsstrijd - en dit keer komt zij uit rechts-nationalistische hoek. Laat ons samen strijden tégen het openstellen van de grenzen, en laat ons voorlopig nog éven het zware interculturele én sociale conflict waar we op afstevenen uitstellen door hier en daar nog enkele cultuurprotectionistische wetten toe te passen.

Of hoe ik eigenlijk stel dat Olivier Maingain niets anders is als een Franstalig kind op een tweetalige school dat jaren lang een vlaamstalig kind heeft uitgesloten op de speelplaats, en vervolgens, wanneer na al die jaren dat Vlaamstalige kind een steek teruggeeft, Franstalig Maingainke gaat klagen bij Meester Europa dat het allemaal niet eerlijk is...

Maingain is een manipulator, hij is een zoveelste zelfbenoemde liberaal die zélf de oorzaak is van het verval van de vrijheid van het individu. En dat vervak uit zich op zovele manieren... zowel op het vlak van discriminatie en collectivisme, maar ook op het vlak van socialisering, veiligheidsmaatregelen, herverdeling... 

Daarom : sluit de grenzen NU! En Lang Leve het Europa der Volkeren!

 

 

07-04-08

Leterme blijkt grootregionalist en federalist te zijn

Leterme wil niet dat Tony Blair permanente voorzitter EU wordt

Yves Leterme vindt niet dat de Britse ex-premier Tony Blair aan het hoofd mag komen te staan van de Europese Unie.

Het nieuwe 'verdrag van Lissabon' voorziet dat de Unie vanaf volgend jaar een permanente voorzitter krijgt, met een mandaat van tweeëneenhalf jaar. Vorige week zei Karel De Gucht (Open VLD) in Lissabon onomwonden dat de nieuwe topjob niet mag gaan naar iemand uit een land dat zich niet volledig engageert in Europa. Groot-Brittannië is geen lid van de Schengenzone, bedient zich niet van de euro, en is tegenstander van een EU-charter van grondrechten.

Net als De Gucht sprak ook oud-premier Dehaene zich al uit tegen een Europese president die niet uit een van de 'kernlanden' zou komen. Maar als veteraan kan hij zich dat veroorloven. Dat een minister in functie als De Gucht zich in niet mis te begrijpen woorden verzet tegen Blair is opmerkelijker. Dat premier Leterme gisteren in het VRT-magazine De Zevende Dag in vrijwel identieke bewoordingen de logica van De Gucht onderschrijft, is nog veel opmerkelijker.

Net als De Gucht zei Leterme dat hij 'onderschrijft dat het eigenlijk goed zou zijn dat het land waaruit de toekomstige voorzitter komt een sleutelpositie inneemt door volledig lid te zijn van de Europese Unie in al zijn facetten'. (Nieuwsblad)

Photobucket

Dit bewijst wederom dat Leterme zijn politieke denken niet het denken is dat zou zorgen voor kleinregionale soevereiniteit en meer bevoegdheiden voor de regio's. Dit staat in schril contrast met het beeld dat hij ophangt in de Vlaamse media sinds de voorbije verkiezingen waar hij pleit voor 'beter bestuur via meer autonome kleine regio's'. Het is immers zo dat de Europese Unie een sterk centraliserend grootgrondgebied is, en veeleer op een federatie lijkt dan op een confederatie van cultureel-soevereine lidstaten. 

Het feit dat Leterme een anti-centralist als Tony Blair liever niet ziet als permanent voorzitter van de EU is een teken dat Leterme liever een centralist op deze functie ziet terechtkomen. Dit kan men concluderen, vermits Blair een uitgelezen kans zou zijn voor het kleinregionale beleid.  

Leterme blijkt een rabiate aanhanger te zijn van een centraliserende Europese Unie en aldus MINDER bevoegdheden voor de regio's binnen Europa. Dit is het federalistisch denken in haar meest pure vorm. Dit is het Grote Rijksdenken. Eens te meer is bewezen dat Leterme niet is wie hij tracht te tonen dat hij is bij de Vlamingen. Leterme staat niet achter het beleid op regionale sfeer. Leterme staat achter centralisatie - en dat verklaart ook waarom hij al zijn Vlaamse verkiezingsbeloften heeft ingeslikt enerzijds, en pleit voor het laten samenvallen van de verkiezingen anderzijds.